Epiloog Emely

Tja, wat zal ik nog schrijven, de totale periode was voor mij een geweldige ervaring van een zeer geslaagde expeditie, die ik niet had willen missen! We hebben zo veel geld opgehaald voor de school in Tibet dat alleen dat al, voor mij zeker, de moeite waard is geweest.

Ik ben blij dat ik in het basiskamp was, terwijl de anderen een toppoging waagden. Het was een ontzettende spannende periode die ik met verrekijker en portofoon goed van dichtbij heb kunnen volgen.

Ik hoop dat ik de klimmers samen met Remco en Jack bij heb kunnen staan door op tijd informatie over het weer door te geven en ook even persoonlijk contact met ze te hebben. Ik ben reuze trots op Etienne en Paul geworden en heb enorme bewondering dat ze zover gekomen zijn. Wat een doorzettingsvermogen moet dit hebben gekost.

Over mijn persoonlijke poging:
Ondanks dat ik ziek was geweest, voelde ik me goed. De eerste keer naar kamp 1 vond ik goed te doen. Ik liep lekker en had het wel naar mijn zin.

De tweede keer voelde ik me slap, licht in mijn hoofd, had diarree, was al een week ongesteld (dit heeft 2 weken geduurd, vrouw zijn is niet alles...!). Halverwege de morene voelde ik dat het totaal niet meer ging, ik moest terug en diep in mijn hart voelde ik dat ik maar één kans kreeg en die had moeten laten gaan. Mijn teleurstelling op dat moment was enorm groot. Ik kreeg gelijk, de moesson was vroeg en er zou geen groep meer naar boven gaan voor de tweede toppoging.

Hoe verder:
Leuke vooruitzichten; een nieuwe baan in Oman. Die gedachte heb ik constant voor me uit geschoven en telde maar één ding en dat was de Cho Oyu. Nu mag ik wel aan Oman denken en me hierop verheugen.

Leuke plannen voor de zomervakantie. Dit jaar een keertje niet naar de Alpen, maar naar grote steden, fietsen in Friesland en even lekker uitwaaien op Texel.

Waar ik achter ben gekomen, is dat ik in de Himalaya een mooie trektocht maak en een leuke top beklim (misschien rond de 7.000 m!?).

Als enige vrouw:
Om als enige vrouw in deze groep mannen te zijn geweest is me goed bevallen, ik heb mezelf kunnen zijn.
Vrouwelijkheid: valt weg op grote hoogte, in dik dons met een dikke muts op...

Mannelijkheid; het testosterongehalte viel me alles mee. Ik heb leuke (lees diepgaande) gesprekken met sommige mannen kunnen voeren, alle clichés ten spijt.

Bedankt mannen!

Mijn speciale dank aan Marco is groot! Wel jammer dat hij mijn schoenen niet heeft gepoetst, maar ze in de boom heeft gehangen.

reageer

naar de top