Home
De belevenissen van dag tot dag
De berg Cho Oyu
De voorbereiding
Het team
De uitrusting
tibetnaarschool
Contact


Epiloog Jack




Tja, 'DE UITDAGING'

Namasté!!

In 19 dagen van Kathmandu op en neer naar de Cho Oyu. Waarvan 11 dagen op de berg zelf (ABC) gezeten. 'The Dutch came (later than anyone else), saw, summitted and left as fast as they came...'

Voor mij een tijd van slecht tot niet slapen, afbraak van m'n lichaam, verlies van energie, gewicht en kracht, Diamox, slaappillen, met een kater opstaan en suf rondlopen, weinig tot geen eetlust, tijd doorkomen met lezen, luisteren naar muziek, tochtgenoten op de berg bijstaan, de toilettent, het lezen en schrijven van de mailtjes, weerberichten doorpluizen, het invullen van sudoko's en rusten, rusten, proberen te slapen en acclimatiseren en hopen op herstel, kracht en energie om alsnog hoger te komen.

Tot het moment van berusting, aanvaarding en acceptatie. Lichaam en geest staan in balans en accepteren hun limieten. Het is goed. Ik accepteer.

Ik geniet weer volop van de plaats waar we zijn. Heerlijk! Het hooggebergte van de Himalaya. Een van de meest bijzondere plaatsten op onze aardkloot. Ik geniet van het dagelijkse uitzicht, de besneeuwde toppen, m'n vrijheid, de wind, de rotsen, de ruimte, de stromende beekjes, de voorbijtrekkende wolken en onze grote vriend ten tijde van koude, de zon.

En bovenal geniet ik van deze groep met wie ik 'mijn uitdaging' ben aangegaan. Ik geniet van de gesprekken, de vriendschap, de openheid, de toegestane emotie, het onvoorwaardelijke, het vanzelfsprekende en van de stilte.

Geen vragen van 'waarom, had het, misschien toch of als, dan' in m'n hoofd. Ik accepteer en geniet!

Geloof, bijgeloof? Ik respecteer de Godin van de Turkoois en ben blij, tevreden dat ze ons heeft toegelaten en ons heeft laten gaan zoals we gekomen zijn; in goede gezondheid.

En natuurlijk een bedankje aan iedereen die mij, ons met grote interesse op de voet hebben gevolgd. Jullie positieve reacties in de vele mailtjes en in het weblog waren een grote ondersteuning in deze uitdaging. We hebben wat afgelachen!

En voor degenen die mij met twijfel, gemengde gevoelens en een lichte vorm van angst voor het onzekere hebben laten gaan... Ik heb geen antwoord op de vraag waarom de mens (ik) de bergen intrekt en z'n grenzen opzoekt. Er ligt daar een soort van onverklaarbare aantrekkingskracht die er altijd zal blijven zijn. De toekomst zal leren wat het met me doet.

Ik verheug me op het weerzien met jullie. De (Nederlandse... hahaha) zomer ligt voor ons en we gaan er wat moois van maken!

Tot gauw..., Jack. xXx

reageer

naar de top