Epiloog Marco

 

Na een paar rustdagen in Kathmandu is het prettig om de conclusies van de gehele expeditie te kunnen trekken. De afgelopen jaren (ja, jaren), hebben voor een groot deel in het teken gestaan van deze expeditie. Al deze voorbereidingen waren fantastisch om te doen. Met veel enthousiasme hebben we in kleinere of grotere setting doorgesproken wat er allemaal komt kijken bij zo'n expeditie. Voor mij waren deze werkzaamheden een groot deel van de lol. Al deze werkzaamheden zijn niet voor niets geweest. Het heeft ons aan niets ontbroken tijdens deze reis. Alle apparatuur werkte, alle materialen waren aanwezig, geen voedseltekorten en ook de weerberichten waren op tijd en van hoge kwaliteit. Alleen al op deze punten is voor mij deze expeditie geslaagd.

Klimmen
Ik heb me bijna de hele reis prima gezond gevoeld. In tegenstelling tot de anderen die de nodige maag-darmproblemen gekend hebben. Alle klim- en oefentochten heb ik afgewerkt. Ik voelde me sterk tijdens deze acclimatisatie-tochten.

Ook de eerste klim naar kamp 1, een fikse klim, ging voorspoedig. Het bleek een klim die je het liefst zo min mogelijk wilt overdoen. Een uitputtingsslag waar je op deze hoogte slecht van herstelt. Op de dag voor de tweede klim naar kamp 1 voelde ik me nog steeds prima. Eenmaal in de tent op kamp 1 had ik voor het eerst last van een beetje hoofdpijn. Na een pijnstiller en een nachtje slaap was deze verdwenen.

De slopende tocht naar kamp 2 zal mij altijd bijblijven. De onverwacht lastige ijsklim, de toch tegenvallende afstand en de grote stijging in de tussenliggende stukken, waren niet zoals ik me had voorgesteld. Toch was ik vrij snel boven in vergelijking met de anderen.

Na inrichting van de tent kwam Etienne mij (in de tent) versterken. Door de veranderlijke weersverwachting viel het besluit om diezelfde avond al naar de top te gaan. Om 23.00 uur zijn we vertrokken. Na zo'n twee uur klimmen, kwam ik erachter dat mijn voeten wel heel erg koud waren. Ik ken dat probleem en er restte mij niets anders dan Etienne succes te wensen en zelf terug naar kamp 2 te gaan. Jammer, maar bevroren voeten is niet de prijs die ik wil betalen voor een 'succesvolle' beklimming.

Dat dit ook uiteindelijk mijn hoogste punt (7.350 m) zou zijn, wist ik op dat moment niet. In mijn beleving zou ik de volgende dag proberen kamp 3 te bereiken en vandaar alsnog een toppoging doen. Helaas is dit laatste plan nooit doorgegaan.

Eenmaal terug in het ABC en later in Kathmandu, heb ik een tevreden gevoel over de beklimming. Het is wel aan de korte kant geweest. Ik zou misschien, als daar mogelijkheden voor waren geweest, nog wel een poging hebben willen doen.

Al met al een geweldige ervaring, enerzijds als klimmer anderzijds als organisator/initiator van deze expeditie. Ik ben trots op mijn eigen prestatie en op de prestaties van mijn vrienden. Ongeacht of ze nu wel of niet op de top stonden.

De reis was top en de top was het toetje...

Marco

reageer

naar de top