Epiloog Paul

Tweeëneenhalf jaar geleden veranderde er iets in mijn leven. Vanaf die avond in het Branderburgerhaus ging er geen dag meer voorbij, waarin de expeditie niet in mijn hoofd speelde.

Met z'n zevenen naar het einddoel werken, met ieder zo zijn specifieke taak. Ik heb dit hele proces met veel plezier gedaan en als zeer waardevol ervaren.

Het leek allemaal nog zolang te duren, maar opeens stonden wij ervoor. Na een mooie inlooptocht in de Jugal Himal naar 5.700 m kwamen we aan in ons basiskamp van de Cho Oyu.

Het zag er veelbelovend uit, maar toch werd een ieder, de één meer dan de ander, door lichamelijke ongemakken geveld. Van darminfecties en overgeven tot slaapstoornissen, niets bleef de groep gespaard.

Het ideale plaatje, zeven vrienden op de top, moesten wij opgeven. Uiteindelijk lukte het Etienne en mijzelf op twee verschillende dagen de top te bereiken. Zonder de hulp van de sherpa's Nima en Dawa was dit nooit mogelijk geweest. Ikzelf ben veel dank verschuldigd aan Dawa Sherpa. Met veel geduld heeft hij mij gegidst naar de top van de Cho Oyu.

De emotionele ontlading op de top bleef voor mij achterwege. Wat had ik dit belangrijke moment in mijn leven daar graag met een van mijn vrienden gedeeld.

Natuurlijk zal ik het moment met Dawa op de top nooit vergeten. Ook voor hem was het zijn eerste Cho Oyu-beklimming. Dat het zoveel moeite zou kosten om op de top te komen, had ik van te voren niet gedacht.

Nooit zal ik het bijzondere ontvangst vergeten door mijn vrienden in het basiskamp.

Geslaagd dus deze vriendenexpeditie met twee man op de top!

Ik bedank Marco, Emely, Richard, Etienne, Remco en Jack voor deze fantastische ervaring!

Paul

reageer

naar de top