Het Team

Emely Bakker
Paul van Hal
Remco Reij
Richard Roodenburg
Marco Roos
Etienne Scheeper
Jack Snijders

Het team wordt logistiek ondersteund door René Bos. René is de eerste Nederlander die op top van de Mount Everest (8.848 meter) heeft gestaan. Hij begeleidt reizen en expedities met zijn bedrijf Snow Leopard.

Emely Bakker (1964)

Hallo, ik ben Emely Bakker en ik woonde met mijn man Richard Roodenburg tot het najaar van 2005 in Gabon, in Afrika. Daar werkte ik op een Internationale school bij de Nederlandse Stroom. Ik gaf kinderen van 6 tot en met 9 jaar les en deed dit met erg veel plezier. Werken in het buitenland geeft altijd net even iets extra's! Wij hebben ons contract in Gabon niet verlengd vanwege onze plannen om naar Tibet te gaan, waar we de Cho Oyu zullen proberen te beklimmen.

We hebben ook een jaar in het prachtige Bhutan gewoond. Het uitzicht vanuit ons huis was op de Black Mountains dus elke keer als ik uit ons raam keek, droomde ik weer weg.

Mijn bergsportervaring is 20 jaar geleden begonnen. Richard en ik ontmoetten een zeer enthousiaste Italiaan die het wel zag zitten om met ons de Grand Paradiso te beklimmen, hij had voor mij nog wel een paar schoenen, maat 42. Het is nog gelukt ook! Toen is het begonnen, daarboven op die top. Elk jaar zijn we naar de Alpen gegaan en we zijn heel wat gletsjers overgestoken en hebben talloze toppen beklommen. Wat ik altijd erg leuk vond (en nog steeds het liefste doe) zijn de bivaktochten in de Italiaanse Alpen, zo stil en mooi.

Ook Nepal heeft mijn hart gestolen. Toen we in 1990 voor het eerst naar Nepal gingen, was ik meteen verkocht. Een schitterend land met prachtige mensen.

We hebben er in de loop der jaren heel wat trektochten gemaakt en zijn van plan er nog vele te doen. Ik blijf het leuk vinden, zeker ook omdat we vaker gaan met vrienden. Er heerst dan altijd een erg prettige sfeer en je kan jezelf zijn. Dit is dan ook de reden waarom ik zeer enthousiast 'ja' heb gezegd op de vraag of ik mee wilde naar de Cho Oyu!

naar de top

Paul van Hal (1950)

In het dagelijks leven ben ik werkzaam als fysio- en manueel therapeut in Landsmeer. Mijn bergsportinteresse begon 30 jaar geleden in Oostenrijk. Na een paar cursussen bij de Nederlandse Bergsportvereniging ging mijn interesse al snel uit naar Zwitserland. Met name in Wallis heb ik een aantal vierduizenders beklommen, waarvan de Matterhorn toch wel de mooiste was.

Sinds 1990 heb ik ook een aantal prachtige tochten in Nepal gedaan, waarvan de Mera peak (6.476 m) gelegen in de Khumbu Himal het hoogste punt is geweest.

De komende expeditie naar de Cho Oyu moet het echte hoogtepunt worden. Met alle expeditieleden heb ik al één of meerdere tochten mogen maken. Ik verheug me erop om met een vriendenploeg de Cho Oyu expeditie 2006 tot een groot succes te maken.

naar de top

Remco Reij (1963)

Getrouwd met Marina en vader van twee zoons: Quinten (11) en Lennart (8). Beroep: landelijk co-ordinator bevolkingsonderzoeken bij het Rijks Instituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM).

Ik ben vanaf mij 18e levensjaar regelmatig in de Alpen. Na een aantal jaar avonturen met huttentochten in verschillende gebieden in de Alpen ben ik een beginnerscursus gaan doen bij de toenmalige Nederlandse Bergsport Vereniging. Weldra stroomde ik door naar de instructeursopleiding. Na mijn examen in de Italiaanse Alpen in 1987 heb ik een aantal jaar Alpinetrektochten geleid in alle Alpenlanden.

In 1986 ben ik afgestudeerd aan de academie voor fysiotherapie in Amsterdam. Door de combinatie van fysiotherapeut en bergsportinstructeur had ik altijd al een bijzondere affiniteit voor de behandeling en begeleiding van bergsportblessures.

In 1992 schreef ik een cursusgids EHBBO (eerste hulp bij bergsport ongelukken) voor WEST buitensport; opleidingscentrum voor reisleiders. Gedurende vijf jaar heb ik vervolgens in de EHBBO les gegeven aan een opleiding voor reisleiders, zoals SNP. Berucht waren de examenweekenden in het Noord-Hollandse recreatiegebied het Twiske. Nepslachtoffers werden ingepakt in een reddingsdeken en vastgebonden op een geïmproviseerde brancard. De examen-kandidaat had de opdracht om het slachtoffer veilig over een aantal hindernissen te vervoeren. Menigmaal werd door nietsvermoedende omstanders naar 112 gebeld.

In 1990 ben ik met vrienden voor het eerst naar Nepal geweest voor een wandeling rond de Annapurna. Het was liefde op het eerste gezicht voor dit land. Die liefde groeide alleen maar bij de latere bezoeken. De Langtang en de Helambu trektocht, Rolwaling en Trashi Labtse tententrektocht en een reis door het ontoegankelijke Bhutan volgden. Onderwijl werden de klimpartijen in de Alpen met goede vrienden stoerder en stoerder. Veel vierduizenders moesten eraan geloven. Als kroon op deze wilde jaren, beklom ik samen met goede vriend Paul van Hal in 1994 de Matterhorn in Zwitserland.

De expeditie naar de Cho Oyu is voor mij de 'once in a lifetime opportunity'. Haast niemand krijgt de gelegenheid om zo'n mooie berg met zulke goede vrienden te mogen beklimmen. De reis is top, de top is het toetje!

naar de top

Richard Roodenburg (1963)

Via de NKBV ben ik de bergsport ingerold. Na vele jaren tochten en beklimmingen in de Alpen te hebben gedaan, gingen we in '89 voor het eerst naar Nepal. We werden meteen verliefd op het land en de prachtige Himalaya. We zijn daarna nog vele malen teruggeweest en hopen dit nog vaak te doen.

Na mijn opleiding als bergsportinstructeur en buitensportinstructeur heb ik vele jaren alpine zomer - en wintertochten begeleid voor SNP. Daarna heb ik hetzelfde gedaan voor Weijdert en Peters. Dit is een kleine organisatie, geleid door Robert Weijdert, die leuke tochten organiseert voornamelijk aan de zuidkant van de Alpen.

Mijn liefde voor het Himalyagebied werd in 1999 beloond met een baan als leerkracht in Bhutan, waar ik in een dorpje een jaar heb gewoond en gewerkt. Wennen in Nederland was moeilijk en na een jaar zijn we weer vertrokken. We woonden in Gabon, een prachtig land aan de westkust van tropisch Afrika. In de herfst van dit jaar liep mijn contract er af en keerden we terug naar Nederland, waarschijnlijk om weer op zoek te gaan naar een nieuwe baan in het buitenland.

Maar eerst de Cho Oyu, die we te lijf gaan met een fantastisch leuke groep vrienden !

naar de top

Marco Roos (1962)

Met vakanties ben ik al van jongs af aan naar bergachtige streken geweest, vooral naar het Alpengebied en Scandinavië

In het jaar 2000 ben ik voor de eerste keer naar Nepal geweest om de trekking 'rond de Daulagiri' te doen. Hierbij deden we als uitstapje de 6.012 meter hoge Damphus Peak. Dat was mijn eerste ervaring op hoogte en het beviel me goed. Hierna, aangestoken door de 'echte' bergsport, heb ik diverse huttentochten gedaan en volgde ik de C2-cursus 'Sneeuw en ijs' van de Nederlandse Klim- en Bergsportvereniging.

In 2003 zijn we weer naar Nepal gegaan voor de beklimming van de Paldor Peak, die zo'n 5.900 meter hoog is. Door wat moeilijkheden met de route zijn we helaas niet verder gekomen dan een voortop van 5.750 meter. Ook nu weer bleek dat ik me prima kan aanpassen aan deze hoogten.

In juni 2005 hebben we, na vele uren ploeteren door de Tiefschee, de Alphubel in Zwitserland (4.206 meter) beklommen. Afgelopen september heb ik in Zwitserland met Paul, Remco, Richard en Jack op de Bishorn (4.153 meter) gestaan.

Ik ben nieuwsgierig geworden in de vragen: 'Waar ligt mijn grens?' en ' Wat doen grotere hoogten met me? Met de ChoOyu-expeditie gaan we een avontuur beleven in de eredivisie van de bergsport. We gaan de verhalen uit de vele bergsportboeken die ik heb gelezen nu zelf beleven!

naar de top

Etienne Scheeper (1972)

In 1998 begon ik een reis van 7 maanden door Azië. Na enkele maanden reisde ik in Zuidwest China (Sichuan-provincie) door de oostelijke uitlopers van de Himalaya. De overweldigende natuur en Tibetaanse cultuur die ik daar trof, raakte me diep. Ik besloot naar Tibet te reizen. Na een verblijf in Lhasa, de hoofdstad van Tibet, ging ik op reis over de Friendship Highway naar Kathmandu in Nepal. Toen ik voor het eerst zicht kreeg op de Himalaya reeks was ik verkocht! De Mount Everest en de Cho Oyu scherp afgetekend tegen een knalblauwe hemel. Vanaf nu draaiden mijn reizen hoofdzakelijk nog om hooggebergte.

Tijdens het vervolg van mijn reis kwam ik nog in Nepal en Ladakh (Kashmir, India), waar ik enkele korte treks ondernam. Bovendien beklom ik in Ladakh mijn hoogste top tot op heden: de Stok Kangri (6.121 meter). In 2000 was ik alweer terug in de Himalaya: de Daulaghiri-round expeditie, waar ik o.a. Jack, Paul, Richard, Emely en Marco leerde kennen. Gezamenlijk haalden we de top van de Thapa Peak (6.012 meter). De bergsport had definitief bezit genomen van me.

In 2000, 2001 en 2003 bedreef ik de bergsport in de Dolomieten, in Slovenië, Italië en in 2002 reisde ik af naar Bolivia, waar ik de Kari Kari beklom (4.950 meter). Ook in 2002 en 2003 zocht ik mijn heil in de Himalaya, respectievelijk in Bhutan en wederom in Ladakh. Daar maakte ik nog twee treks. In 2005 was ik weer in Italië in de Dolomieten.

Na zorgvuldig en lang overwegen besloot ik aan te sluiten bij de Loon Salarissoftware Himalaya-Expeditie 2006, waarvan ik verslag zal doen in boekvorm.

naar de top

Jack Snijders (1957)

Ik ben werkzaam als verkeersleider bij Eurocontrol op de luchthaven Beek in Limburg. Via mijn werk weet ik veel over meteorologie.

Ik heb meerdere huttentochten in de Alpen gedaan, ook de 'team septembertochten', waar het idee van deze expeditie is gegroeid.

Verder heb ik meerdaagse solo trekkingstochten in Alaska, Canada, Zuid-Amerika, Tasmanie en Nieuw-Zeeland gemaakt. En diverse trekkings in Nepal: Rolwaling, Daulaghiri en de Paldor. Ik ben onder de indruk van het licht, de stilte, de onwerkelijkheid, kortom van de schoonheid van het gebergte. Je behoort tot een andere wereld. We worden ons bewust van onze nietigheid en kwetsbaarheid wanneer we daar zijn.

Ik ben me ervan bewust dat klimmen een hoge tol kan eisen. Daarom is de totale expeditie een uitdaging. De top is niet heilig.

naar de top